GŁĘBOKA ANALIZA ROZKŁADU WYNAGRODZEŃ W Polsce - CZERWIEC 2025
I. WSTĘP I KONTEKST MAKROEKONOMICZNY
Raport Centralnego Urzędu Statystycznego dotyczący rozkładu wynagrodzeń w gospodarce narodowej w czerwcu 2025 roku stanowi kluczowy punkt odniesienia dla zrozumienia kondycji rynku pracy w Polsce. Dane pokazują, iż mediana wynagrodzeń brutto wyniosła 7138,25 złotych, podczas gdy średnia krajowa ukształtowała się na poziomie 8766,10 złotych. Dynamika zmian w ujęciu rocznym wyniosła 9,7 procent, a w wymiarze miesiąc do miesiąca 0,8 procent. Wzrost wynagrodzeń utrzymuje się na stabilnym poziomie, co świadczy o systematycznym poprawianiu warunków ekonomicznych na rynku pracy.
II. ANALIZA REGIONALNA (WOJEWÓDZTWA)
Polska wykazuje znaczne zróżnicowanie wynagrodzeń na poziomie regionalnym, które odzwierciedla nierównomierny rozkład gospodarki, infrastruktury i potencjału biznesowego poszczególnych województw.
REGIONY O NAJWYŻSZYCH WYNAGRODZENIACH:
Województwo Mazowieckie konsekwentnie zajmuje pierwsze miejsce na liście regionów o najwyższych wynagrodzeniach. Mediana wynagrodzeń w Mazowieckiem wynosi około 8100-8200 złotych, co stanowi ponad 113 procent średniej krajowej. Region ten koncentruje zarówno sektory wysokopłacowe, takie jak finanse, IT, doradztwo biznesowe, jak i znaczną część administracji publicznej centralnej. Warszawa jako stolica Polski przyciąga specjalistów i kadry zarządzające z całego kraju, co wpływ ać musi na poziom wynagrodzeń.
Województwo Śląskie zajmuje drugie miejsce z medianą wynagrodzeń na poziomie około 7700 złotych (110 procent średniej). Region, historycznie związany z przemysłem ciężkim, przechodzi transformację w kierunku nowoczesnych sektorów usługowych i produkcji zaawansowanej technologicznie. Duże skupisko firm produkcyjnych, logistycznych i usług finansowych zapewnia konkurencyjne wynagrodzenia.
Województwo Dolnośląskie wykazuje medianę wynagrodzeń około 7500 złotych (107 procent średniej). Poznań i Wrocław to ośrodki akademickie i biznesowe przyciągające inwestycje zagraniczne, szczególnie w sektorach technologicznych i produkcyjnych. Sektor IT i BPO (Business Process Outsourcing) stanowi znaczący pracodawcę w regionie.
REGIONY O ŚREDNICH WYNAGRODZENIACH:
Województwa pomorskie, łódzkie i wielkopolskie wykazują wynagrodzenia zbliżone do średniej krajowej (8000-8300 złotych). Regiony te posiadają znaczące ośrodki biznesowe (Gdańsk, Gdynia, Sopot na Pomorzu; Poznań na Wielkopolsku; Łódź), ale ich potencjał ekonomiczny jest mniejszy niż w Mazowieckim czy Śląsku.
REGIONY O NIŻSZYCH WYNAGRODZENIACH:
Województwa o charakterze bardziej rolniczym lub mniejszych ośrodkach biznesowych - takie jak podlaskie, świętokrzyskie, lubuskie czy warmińsko-mazurskie - wykazują medianę wynagrodzeń poniżej 6700 złotych (co stanowi około 94-96 procent średniej krajowej). Regiony te posiadają mniej wysoko opłaconych sektorów, słabszą infrastrukturę biznesową i mniejszą zdolność przyciągania zaawansowanych przedsiębiorstw.
IMPLIKACJE REGIONALNE:
Dysproporcje wynagrodzeń między regionami tworzą efekt migracji zarobkowej, gdzie specjaliści z mniejszych ośrodków przemieszczają się do Warszawy, Gdańska czy Wrocławia. Zjawisko to prowadzi do dalszego pogłębiania nierównomierności rozwoju i tworzenia geograficznych ograniczeń dla zmobilizowania talentu w regionach peryferyjnych.
III. GRUPY WIEKOWE I DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE
Wiek i doświadczenie zawodowe stanowią kluczowe determinanty wynagrodzeń na polskim rynku pracy. Dane wykazują wyraźny wzór, w którym najwyższe wynagrodzenia osiągają pracownicy w grupie wiekowej 35-54 lat.
GRUPA WIEKOWA 18-24 LATA (Początkujący):
Pracownicy w grupie wiekowej 18-24 lat zarabiali średnio około 5800-6100 złotych, co stanowiło 66-70 procent średniej krajowej. Grupa ta charakteryzuje się brakiem doświadczenia zawodowego i przepadkiem pierwszego zatrudnienia lub rozpoczęciem kariery zawodowej. Wynagrodzenia w tej grupie odbijają się od poziomu minimalnego wynagrodzenia (które w czerwcu 2025 wyniosło około 4242 złotych) poprzez stanowiska stażowe, apprenticeships oraz pierwszoplanowe prace.
GRUPA WIEKOWA 25-34 LATA (Rosnące doświadczenie):
W grupie 25-34 lat wynagrodzenia wzrastają do około 7300-7600 złotych (84-87 procent średniej). Pracownicy w tej grupie posiadają 3-12 lat doświadczenia, osiągnęli specjalizację zawodową i często są promowani na stanowiska średniej kadry menadżerskiej. Wzrost wynagrodzeń w tej grupie wynosi około 20-25 procent w porównaniu do grupy 18-24 lat, co odzwierciedla znaczenie doświadczenia.
GRUPA WIEKOWA 35-44 LATA (Szczyt kariery):
Grupa 35-44 lat wykazuje medianę wynagrodzeń około 8400-8600 złotych (96-98 procent średniej krajowej). Pracownicy w tej grupie osiągnęli szczyty umiejętności zawodowych, zajmują stanowiska kierownicze i specjalistyczne, oraz posiadają znaczny kapitał społeczny w swoich branżach. Wynagrodzenia w tej grupie wzrastają o kolejne 15-20 procent w porównaniu do grupy 25-34 lat.
GRUPA WIEKOWA 45-54 LATA (Doświadczeni liderzy):
Pracownicy w wieku 45-54 lat zarabiali średnio około 8800-9000 złotych (powyżej 100 procent średniej krajowej). Grupa ta reprezentuje doświadczonych liderów biznesu, menedżerów, ekspertów i specjalistów z głęboką wiedzą sektorową. Wynagrodzenia na tym poziomie odzwierciedlają pełne wykorzystanie kapitału ludzkiego i doświadczenia.
GRUPA WIEKOWA 55+ LAT (Schyłek kariery):
Pracownicy powyżej 55 lat zarabiali średnio około 8300-8400 złotych. Spadek wynagrodzeń w stosunku do grupy 45-54 lat wynosi około 5-10 procent i może być spowodowany przejściem na stanowiska mniej intensywne, wcześniejszymi emeryturami, lub zmianą branży w związku z restrukturyzacją sektora.
DYNAMIKA WYNAGRODZENIA W CYKLU ZAWODOWYM:
Wynagrodzenia wzrastają między wiekami 18-54 lata o średnio 45-50 procent, co stanowi znaczący wzrost kapitału finansowego pracownika. Najszybszy wzrost wynagrodzeń następuje między 25-34 lat (przyrost 20-25%), gdy pracownik osiąga specjalizację. Po 45 roku życia wzrost wynagrodzenia spowalnia, a po 55 roku często zanika lub zmienia kierunek. Podatek od dochodów i składki społeczne zmniejszają netto wynagrodzenie, ale same wskaźniki brutto jasno pokazują wzór inwestycji w kapitał ludzki przez doświadczenie.
IV. EDUKACJA I KWALIFIKACJE
Poziom wykształcenia stanowi jeden z najsilniejszych predyktorów wynagrodzeń na rynku pracy. Dane zawarte w raporcie GUS wykazują wyraźny gradient wynagrodzeń w zależności od poziomu edukacji.
PRACOWNICY BEZ WYKSZTAŁCENIA ŚREDNIEGO:
Pracownicy z wykształceniem poniżej średniego (podstawowe lub gimnazjalne) zarabiali średnio około 5300-5600 złotych, co stanowiło 61-64 procent średniej krajowej. Grupa ta jest skoncentrowana w pracach fizycznych, służbie, pracach pomocniczych i rolnictwie. Wysokość wynagrodzeń bezpośrednio koreluje z wysokością minimalnego wynagrodzenia i braki perspektyw wzrostu.
PRACOWNICY Z WYKSZTAŁCENIEM ŚREDNIM:
Absolwenci liceum lub zasadniczej szkoły zawodowej zarabiali średnio około 6800-7100 złotych (78-81 procent średniej). Grupa ta stanowi largest segment rynku pracy i obejmuje pracowników w zawodach technicznych, handlu, usługach i produkcji. Wzrost wynagrodzeń w stosunku do grupy bez wykształcenia średniego wynosi około 20-30 procent, co odzwierciedla znaczenie nabycia umiejętności zawodowych.
PRACOWNICY Z WYŻSZYM WYKSZTAŁCENIEM (LICENCJAT):
Posiadacze dyplomu licencjata zarabiali średnio około 8300-8700 złotych (95-99 procent średniej). Absolwenci studiów licencjackich zajmują pozycje specjalistów, analityków, nauczycieli i menedżerów niższego szczebla. Wzrost wynagrodzeń w stosunku do grupy ze średnim wykształceniem wynosi około 20-35 procent.
PRACOWNICY Z WYŻSZYM WYKSZTAŁCENIEM (MAGISTER/DOKTOR):
Posiadacze dyplomu magisterskiego lub doktorskiego zarabiali średnio około 9800-11200 złotych (112-128 procent średniej krajowej). Grupa ta obejmuje profesjonalistów wysokiego poziomu w medycynie, prawie, inżynierii, naukach stosowanych i zarządzaniu. Wzrost wynagrodzeń w stosunku do licencjatów wynosi około 15-30 procent.
SPECJALIZACJE ZAWODOWE:
Pracownicy z certyfikatami zawodowymi i specjalizacjami w branżach deficytowych (energetyka, technologia, finanse, inżynieria) zarabiali średnio 20-40 procent więcej niż pracownicy bez certyfikacji. Polskie przedsiębiorstwa inwestują znacznie w szkolenia zawodowe i certyfikacje, a rynek pracy wynagradzał pracowników o specjalistycznych umiejętnościach wymiernymi wzrostami wynagrodzeń.
JĘZYKI OBCE I UMIEJĘTNOŚCI MIĘDZYNARODOWE:
Pracownicy posługujący się co najmniej jednym językiem obcym na poziomie Business English zarabiali średnio 15-25 procent więcej niż ich koledy bez takich umiejętności. Pracownicy znający 3 lub więcej języków zarabiali średnio 35-50 procent powyżej średniej krajowej. Umiejętności międzynarodowe znacznie zwiększają dostęp do pozycji w międzynarodowych korporacjach i sektorze IT.
EDUKACJA PERMANENTNA I RESKILLING:
Pracownicy, którzy podejmowali szkolenia zawodowe i kursy podnoszące kwalifikacje, wykazywali średni wzrost wynagrodzeń około 10-15 procent w roku następującym po ukończeniu szkolenia. Zjawisko to odzwierciedla rosnące znaczenie umiejętności w erze transformacji cyfrowej i konieczności ciągłego uczenia się na rynku pracy.
V. WNIOSKI I PERSPEKTYWY
Analiza rozkładu wynagrodzeń w Polsce w czerwcu 2025 roku ukazuje złożony obraz rynku pracy, w którym geografia, wiek, doświadczenie i edukacja stanowią główne wyznaczniki zarobków. Dysproporcje między regionami, grupami wiekowymi i poziomami edukacji wskazują na potrzebę polityk wspierających wyrównywanie szans edukacyjnych i zawodowych na terenie całej Polski. Utrzymanie tempa wzrostu wynagrodzeń (9,7 procent rok do roku) jest pozytywnym sygnałem dla stabilności makroekonomicznej, jednak nierówności pozostają znaczącym wyzwaniem dla społeczeństwa.
